Τσάρλυ: Με δύναμη από όλους τους Ελληνες

ΓΕΡΜΑΝΙΑ – ΕΛΛΑΔΑ

Η αποστολή μας με τα «πάντσερ» μόνο εύκολη δεν είναι. Για να έχουμε τύχη με τους Γερμανούς, πρέπει να τους μάθουμε όσο το δυνατόν καλύτερα και να βρούμε τα δικά μας αντίδοτα. Ο Λεβ χρησιμοποιεί εφτά παίκτες από την ενδεκάδα της Μπάγερν, αλλά δεν διαθέτει τους Ρόμπεν, Ριμπερί. Αποτέλεσμα, η μπάλα να μην ακουμπά τόσο πολύ στα πλάγια και οι Γερμανοί να μην στηρίζουν το παιχνίδι τους στο ένας με έναν. Εχουν όμως περισσότερους τρόπους ανάπτυξης από οποιαδήποτε άλλη ομάδα στο Euro.

Αφόρητο πρέσινγκ στον άξονα

Τον πιο κομβικό ρόλο σε άμυνα και επίθεση τον έχει το δίδυμο Κεντίρα-Σβαϊνστάιγκερ. Ο Μουρίνιο είδε κόντρα στους Πορτογάλους το πόσο τέλεια λειτουργεί και προσπαθεί να πάρει τον Σβαϊνστάιγκερ στη Μαδρίτη. Δίδυμο γεμάτο ενέργεια στο παιχνίδι του, εξαντλεί τους αντίπαλους χαφ στην προσπάθειά τους να αναπτύξουν παιχνίδι και με τη βοήθεια του Μίλερ, αλλά και με το ανέβασμα των στόπερ, μικραίνουν τους χώρους και ασκούν αφόρητη πίεση στον αντίπαλο.

Τα «πάντσερ», λοιπόν, σε θέση άμυνας καλύπτουν πολλούς χώρους και φροντίζουν με την τακτική του Λεβ να βρίσκονται πολλοί παίκτες στο σημείο που παίζεται η μπάλα. Με το που την κλέβουν -και γίνεται συχνά αυτό- αμέσως με γρήγορα τρεξίματα βγάζουν προσπάθειες αντεπίθεσης. Γι’ αυτό το λόγο θα πρέπει ο Σάντος και οι διεθνείς μας να βρουν τον τρόπο να αντικαταστήσουν τον Καραγκούνη. Οι Γερμανοί βγάζουν απίστευτη φρεσκάδα και ενέργεια όταν σε πρεσάρουν και από εμάς απουσιάζει ο ποδοσφαιριστής που μας δίνει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον τη δυνατότητα να κρατάμε μπάλα, να παίρνουμε ανάσες και να χτίζουμε επιθέσεις.

Οι Μανιάτης-Μάκος που θα παίξουν μπροστά από τον Κατσουράνη πρέπει να παίξουν για όλους μας. Να πάρουν δύναμη από όλους τους Ελληνες και να πάνε σε κατάθεση ψυχής. Ακόμα όμως και να μπορέσουν να πάνε σε όλες τις προσαρμογές και κάνουν το ιδανικό παιχνίδι, θα χρειαστούν μεγάλη βοήθεια από τους παίκτες που θα παίζουν μπροστά.

Κλειδί οι δύο παίκτες που θα μένουν ψηλά

Με δεδομένο ότι ο Σαλπιγγίδης λόγω Λαμ θα αναγκαστεί και αυτός να λειτουργήσει σαν έξτρα κόφτης και θα δώσει μάχες χαμηλά, οι παίκτες που πρέπει να μας επιτρέψουν να είμαστε πιο επιθετικοί είναι ο στράικερ και ο αριστερός επιθετικός.

Προσωπικά, δεν αντέχω άλλο Γκέκα. Ο άνθρωπος παίρνει τις ιδανικές θέσεις ώστε να είναι αδύνατον για τον συμπαίκτη του να τον τροφοδοτήσει. Θα χρειαστούμε λοιπόν στην κορυφή φορ που θα συμμετέχει στο παιχνίδι και στα αριστερά κάποιον που θα βοηθήσει στο να μένει η μπάλα σε χώρο που θα μας επίτρεπει να χτίσουμε επιθέσεις. Ο Σάντος έχει σίγουρα στο μυαλό του τα ρήγματα που δημιούργησε ο Σαμαράς παίζοντας στα αριστερά πάνω στον Ανιουκόφ, όμως και αυτός καταλαβαίνει πως ο Γκέκας δεν βοηθά με τον τρόπο που αγωνίζεται τη συνολική λειτουργία της ομάδας. Γι' αυτόν το λόγο δοκίμασε στις τελευταίες προπονήσεις σχήμα με τον Νίνη δεξιά, τον Σαλπιγγίδη κορυφή και τον Σαμαρά αριστερά.

Το πρόβλημα είναι πως φαντάζει αδύνατον ο Νίνης να μπορέσει να πάρει μέχρι τέρμα τις κούρσες του Λαμ. Αν πάει σε τέτοια επιλογή θα υπάρξει μεγάλη πίεση στον Τοροσίδη και επιπλέον πίεση στα στόπερ, καθώς ο Λαμ ανεβαίνει συνεχώς και ο Ποντόλσκι, που παίζει στα αριστερά, μένει ψηλά και λειτουργεί συχνά σαν δεύτερος επιθετικός. Αν ο Τοροσίδης δεν έχει μπροστά του τον Σάλπι αλλά τον Νίνη, θα αναγκαστεί αυτός να πάει σε μάχη κοντά στη γραμμή με τον Λαμ και τότε ο Ποντόλσκι, ειδικά όταν η μπάλα παίζεται στον άξονα και στην απέναντι πλευρά, θα βρίσκεται στην πλάτη του στόπερ.

Πιστεύω όμως πως ο Σάντος καταλαβαίνει πως έχει ανάγκη η Εθνική μας τον Σαλπιγγίδη στα δεξιά για να παίρνει αυτός μέχρι τέρμα τον Λαμ και να αφήσει τον Τοροσίδη να έχει στον έλεγχό του τον Ποντόλσκι. Αντίθετα, στα δεξιά ο Μπόατενγκ παίζει πιο συντηρητικά. Δεν λέω πως παίζει παθητικά σαν τον Ανιουκόφ, που τον γλέντησε ο Σαμαράς, αλλά δεν χρειάζεται και να θυσιάσεις παίκτη γι' αυτόν. Εχει την τάση και ο Μίλερ να παίζει πιο κλειστά, οπότε στα αριστερά της επίθεσης υπάρχει χώρος να βάλουμε έναν πιο επιθετικογενή ποδοσφαιριστή.

Ο Σάντος ξέρει καλύτερα, αλλά η ανάλυση του αντιπάλου λέει πως στην κορυφή πρέπει να παίξει ο Σαμαράς, που έχει τη δυνατότητα να κρατήσει μπάλα και να εκμεταλλευτεί τον μικρό χώρο που αφήνουν οι Γερμανοί ανάμεσα στους δύο χαφ και τους δύο στόπερ και στα αριστερά όποιον εκ των Νίνη, Φορτούνη θα κρίνει ως πιο κατάλληλο. Σίγουρα δεν υπάρχει η αλάνθαστη συνταγή. Μπορεί ο Σάντος να διαβάσει τέλεια τους Γερμανούς και να μην πετύχει τίποτα.

Πολλούς τρόπους να σε σκοτώσουν

Το ίδιο άλλωστε έπαθε και ο Μπέντο στο πρώτο παιχνίδι. Οι Πορτογάλοι είχαν και τα κατάλληλα όπλα, που τους επέτρεπαν να ελέγξουν το ρυθμό. Το πέτυχαν, κράτησαν τους Γερμανούς σε λίγες φάσεις, αλλά νικήθηκαν με μια μακρινή μεταβίβαση προς τον Γκόμεζ.

Το γεγονός πως τα «πάντσερ» με τους Λαμ, Κεντίρα, Σβαϊνστάιγκερ, Οζίλ, Μίλερ μπορούν να εξασφαλίσουν κατοχή και να μένουν σε θέση επίθεσης, τους κάνει πολύ επικίνδυνους. Δεν χρειάζεται να κινηθούν προς τα πίσω οι Γκόμεζ, Ποντόλσκι για να συμμετέχουν στην ανάπτυξη της ομάδας. Μένουν σε απόσταση από την υπόλοιπη ομάδα και επιτρέπουν στους Γερμανούς να απειλούν με όλους τους δυνατούς τρόπους. Αυτή η απόσταση που αφήνουν αναγκάζει την τελευταία τετράδα άμυνας του αντιπάλου να μένει χαμηλά. Δημιουργείται λοιπόν κενός χώρος, τον οποίο μπορούν να εκμεταλλευτούν είτε με μικρές πάσες και τρέξιμο είτε με ατομική ενέργεια.

Αν συμβεί ό,τι με την Πορτογαλία και οι χαφ μας μπορέσουν να αναχαιτίσουν ψηλά την ανάπτυξη των Γερμανών, έχουν και τη δυνατότητα να παίξουν το απέναντι γήπεδο. Στόχευση στον Γκόμεζ, που έχει τον τρόπο να παίρνει τις κατάλληλες αποστάσεις και να ελευθερώνεται, και γέμισμα της περιοχής τόσο με τον Ποντόλσκι όσο και με κάθετα κοψίματα των χαφ. Γι' αυτόν το λόγο η αμυντική τετράδα, αλλά και ο Κατσουράνης, πρέπει όσο κρατήσει ο πόλεμος να είναι συγκεντρωμένοι. Μια φορά να χάσουν τον Γκόμεζ από τα μάτια τους, αυτός δεν συγχωρεί.

Με τους Ρώσους, για παράδειγμα, έμοιαζε δεδομένο πως αν έβγαιναν οι προσαρμογές στα μαρκαρίσματα, τους βραχυκύκλωνες. Η δύναμη όμως των Γερμανών είναι οι πολλοί τρόποι που έχουν να αναπτύσσονται και να είναι παραγωγικοί.

Η προσπάθεια που θα πρέπει να καταβάλλουν οι διεθνείς μας είναι τεράστια. Οι λόγοι που έχουν για να παίξουν πάνω από τις δυνατότητές τους είναι πολλοί. Και οι Ελληνες έχουμε αποδείξει πως αν πιστέψουμε είμαστε ικανοί για θαύματα. Σήμερα ψάχνουμε ένα θαύμα, γνωρίζοντας πως αν είμαστε ανταγωνιστικοί, οι θεοί είναι Ελληνες.

Για στοίχημα, από τη στιγμή που δεν μπορεί ο Αντωνάκης, ας το βάλει ο Γιώργος, μπας και τους μπει στο μάτι ο νέος πρωθυπουργός. Το πρώτο γκολ του Σαμαρά δίνει 15,00. Η νίκη της Ελλάδας 9,00, όσο έδινε και στο προημιτελικό του 2004. Βέβαια, ο ψυχρός τζογαδόρος λογικό είναι να επιλέξει ή να φορτώσει το 1,30 ή να κυνηγήσει το 1,80 στη νίκη από ημίχρονο. Προσωπικά, λεφτά που θα έρθουν από ήττα από τους Γερμανούς, δεν τα θέλω. Το παιχνίδι για εμένα δεν έχει το παραμικρό στοιχηματικό ενδιαφέρον.

Κλείνω με την ευχή να χρειαστεί να αναλύσουμε ξανά παιχνίδι της Εθνικής μας.