Τσάρλυ: Η ομάδα του καλύτερου προπονητή

ΙΣΠΑΝΙΑ – ΙΤΑΛΙΑ

Οι Ιταλοί μπορεί να μην είχαν το καλύτερο ρόστερ στη διοργάνωση, νίκησαν όμως τα προγνωστικά εκμεταλλευόμενοι πως στο τουρνουά διέθεταν μακράν τον καλύτερο προπονητή. Ο Πραντέλι έδωσε αγωνιστικό πλάνο στην ομάδα του και με τη χρησιμοποίηση δύο επιθετικών βρήκε τρόπο να απειλεί παίζοντας χωρίς εξτρέμ. Στην πράξη οι Ιταλοί εκμεταλλεύτηκαν την ευφυία τους, την πίστη στο πλάνο, το εκπληκτικό τουρνουά των έμπειρων παικτών και το γεγονός πως στις υπόλοιπες εθνικές δεν υπάρχουν πρωτοκλασάτοι προπονητές.

Επαιξε χωρίς αντίπαλο ο Πραντέλι

Είδαμε, για παράδειγμα, στα πρόσφατα μεγάλα διασυλλογικά παιχνίδια ομάδες να χτυπάνε ακριβώς εκεί που είχαν πλεονέκτημα από τον αντίπαλο. Η Μπάγερν στον πρώτο ημιτελικό με τη Ρεάλ εκμεταλλεύτηκε το πλεονέκτημα που είχε στην αριστερή της πλευρά. Φόρτωσε επιθέσεις από την πλευρά του Κοεντράο, που δεν είχε βοήθεια από τον Ρονάλντο, ούτε από κάποιον εσωτερικό μέσο και πίεσε μέχρι τέλους. Λίγες μέρες αργότερα ο Γκουαρδιόλα έπαιξε ουσιαστικά χωρίς παίκτη αριστερά και ο Μουρίνιο δίνοντας εντολή στον Οζίλ να βγαίνει στον αδύναμο χώρο του αντιπάλου σχεδίασε τη φάση που ο Ρονάλντο έκανε το 2-1. Ο Λεβ διαχειρίζεται μια πολύ μεγάλη ομάδα, έχει εκμεταλλευτεί το νεανικό υλικό που του προσφέρει το γερμανικό ποδόσφαιρο, σαν κόουτς όμως έδειξε πως υστερεί στο διάβασμα που απαιτεί το σύγχρονο ποδόσφαιρο.

Προσαρμόστηκε υπερβολικά

Προσαρμόστηκε υπερβολικά στο παιχνίδι των Ιταλών και μάζεψε τους παίκτες του στο χώρο που οι αντίπαλοί του ήταν δυνατοί. Αντί να χτίσει ένα παιχνίδι το οποίο θα δημιουργήσει πίεση στις πτέρυγες, όπου οι Ιταλοί είναι αριθμητικά αλλά και ποιοτικά αδύναμοι, αυτός μείωσε υπερβολικά το πλάτος της ομάδας του. Με τη μη χρησιμοποίηση παίκτη στα δεξιά της επίθεσης και με τη χρησιμοποίηση του Ποντόλσκι αριστερά, έκανε αδύνατον το να βγει ατομική ενέργεια από τα άκρα.

Ο Ποντόλσκι δεν είναι σε κατάσταση που να του επιτρέπει να περάσει τον Μπαλτσαρέτι στη γραμμή, ενώ από την πλευρά του Κιελίνι δεν υπήρξε κανένας Γερμανός ποδοσφαιριστής. Προσέξτε, ο Λεβ ήξερε πως στα αριστερά θα παίξει ο ύψους 1,92 Κιελίνι και δεν του έβαλε παίκτη στα πλάγια για να τον αναγκάσει να φύγει από την ιταλική περιοχή. Του έδωσε με αυτόν τον τρόπο το δικαίωμα να γίνεται συνεχώς τρίτος στόπερ και να θωρακίσει την ιταλική άμυνα.

Ολη η γερμανική ανάπτυξη για έναν περίεργο λόγο βασίστηκε στο πρεσάρισμα του Πίρλο. Πολλές φορές φαινόταν πως οι Γερμανοί είχαν συνεχώς στο μυαλό τους να αφήσουν τον Πίρλο να πάρει την πρώτη μπάλα, για να ανέβουν ψηλά να πρεσάρουν. Η τακτική αποδείχθηκε βούτυρο στο ψωμί του Πραντέλι. Ουσιαστικά οι επιλογές του Λεβ εξουδετέρωσαν τα δύο άκρα και πήγαιναν το παιχνίδι σε χώρο που οι Ιταλοί ήταν δυνατοί. Ο χώρος στα αριστερά ήταν κενός και αντί για πίεση στην πλευρά του Κιελίνι, υπήρχαν κενά μέτρα για να τα εκμεταλλευτούν οι Ιταλοί. Απόφαση που μπέρδεψε και τον Μπόατενγκ, ο οποίος για να καλύψει την απόσταση γινόταν φουλ μπακ.

Χτύπησε με Κασάνο

Οι Ιταλοί έπαιξαν σκάκι και εκμεταλλεύτηκαν σε άμυνα και επίθεση τα τακτικά λάθη του Λεβ. Εκτός από την αμυντική θωράκιση που έδωσε η τοποθέτηση Κιελίνι ως τρίτο στόπερ, εκμεταλλεύτηκαν πως ο Μπόατενγκ έπαιζε πιο ψηλά απ' ό,τι συνήθως για να καλύψει τον κενό χώρο στα δεξιά. Ο Κασάνο πήγαινε συνεχώς στην πλάτη του και δημιουργούσε ένα χώρο όπου απειλούσαν οι «ατζούρι».

Ο σχεδιασμός Πραντέλι ήταν πολύ ρεαλιστικός, έδωσε εντολή στον Κιελίνι να πάει όσο πιο μέσα μπορούσε, προσπάθησε και κατάφερε να πάρει αριθμητικό πλεονέκτημα στον άξονα βάζοντας τέσσερις καθαρούς χαφ και σχεδίασε εύκολες επιθέσεις παίζοντας με τον Κασάνο στην πλάτη του Μπόατενγκ και παίρνοντας ταυτόχρονα πλεονέκτημα στην περιοχή με την κίνηση του Μπαλοτέλι ανάμεσα στα στόπερ και το κάθετο κόψιμο των Μοντολίβο, Μαρκίζιο.

Στοιχηματικά, θα έκανα διαφορά με ενδεχόμενη νίκη των Γερμανών, αλλά αν ξεχάσουμε το στοίχημα, η νίκη των Ιταλών έδωσε για πολλούς λόγους χαρά στους Ελληνες. Αν βάλουμε στην άκρη την πολιτική, προσωπικά χάρηκα που για ακόμα μια φορά αποδείχθηκε πως η σωστή τακτική, η προσήλωση στο πλάνο, η ευφυία και η προσωπικότητα μπορούν να υπερκεράσουν το ατομικό ταλέντο, ακόμα και τις φυσικές δυνάμεις.

Η τρύπα Κιελίνι και το πλεονέκτημα των Ιταλών

Για να πάμε και στον τελικό, είναι δεδομένο πως αφού έφτασαν μέχρι τέλους οι Ιταλοί, όλα είναι πιθανά. Τακτικά ο ρόμβος του Πραντέλι με τον Κιελίνι στο πλάι έχει πρόβλημα στα αριστερά. Δεν μπορώ να ξέρω αν ο Ντελ Μπόσκε το εκμεταλλευτεί δίνοντας περισσότερο πλάτος στον Σίλβα απ' ό,τι συνήθως και την εντολή στους παίκτες του να χτίσουν αρκετές φάσεις από την πλευρά του.

Αν πάει με τη συνηθισμένη λογική, ο αγώνας με την Ιταλία σε σχέση με τους Πορτογάλους ή τους Γάλλους έχει μια μεγάλη διαφορά. Ο Πραντέλι χρησιμοποιεί δύο επιθετικούς και απειλεί με μεγάλες πάσες προς αυτούς, οι οποίες ειδικά από τα πόδια του Πίρλο είναι συνήθως τέλειες. Το στοιχείο αυτό δημιουργεί ένα τακτικό πρόβλημα στους Ισπανούς: τους ανοίγει την αμυντική με τη μεσαία γραμμή. Αναγκάζει τους Πικέ, Ράμος να μένουν πιο πίσω απ' ό,τι συνήθως και ένα μπακ να συγκλίνει. Φάνηκε πολύ και από την τηλεόραση στο 1-1 της πρώτης αγωνιστικής πως ο φόβος του επιθετικού διδύμου δημιούργησε πρόβλημα συνοχής μεταξύ άμυνας και μεσαίας γραμμής στην Ισπανία.

Ο Θέμης, που ήταν στο γήπεδο, μου μετέφερε πως συνεχώς οι χαφ φώναζαν στους Αρμπελόα, Αλμπα να ανέβουν και αυτοί τους έκαναν νόημα πως πρέπει να έχουν στο νου τους την κίνηση των Κασάνο-Μπαλοτέλι.

Τα διαστήματα που φάνηκαν οι αδυναμίες των Ιταλών

Ο Πραντέλι μέχρι σήμερα έχει καταφέρει να δίνει φανερά βάρος στη θωράκιση του δικού του αμυντικού διδύμου και στην πίεση του αντίπαλου αμυντικού διδύμου. Με τη λογική του αυτή μέχρι σήμερα έχει πάρει μόνο οφέλη και δεν έχει πάθει καμία ζημιά, παρότι έχει φανερά αδύνατα σημεία στα άκρα.

Θυμίζω πως η ιταλική άμυνα δέχτηκε πίεση από το 74’ και μετά με την Ισπανία και από το 68’ και μετά με τους Κροάτες. Σε αυτά τα διαστήματα έπαιξε με αντιπάλους που τη χτύπησαν στα άκρα και της άσκησαν πίεση στο κεντρικό αμυντικό δίδυμο. Με τους Ισπανούς είχε μπει στα δεξιά ο Νάβας και στην κορυφή ο Τόρες. Μέσα σε 15 λεπτά δημιούργησαν κλασικές ευκαιρίες οι Ισπανοί και θα έπαιρναν το παιχνίδι αν ήταν πιο ομαδικός ο Τόρες.

Στο παιχνίδι με τους Κροάτες ο Μπίλιτς είχε ήδη δύο επιθετικούς και ψάχνοντας το γκολ τόνωσε τα άκρα του. Εδωσε εντολή στον Ράκιτιτς να πάρει πλάτος για να βγάλει συνεργασίες με τον Σρνα και πέρασε στα αριστερά τον Πράνιτς, δημιουργώντας δύο δίδυμα. Με την κίνησή του αυτή ήρθε το γκολ της ισοφάρισης έπειτα από ανέβασμα του αριστερού μπακ Στρίνιτς και σέντρα στον Μάντζουκιτς.

Τόσο βαθιά σέντρα δύσκολο να δούμε από τους Ισπανούς. Αυτό όμως που περιμένω είναι χρησιμοποίηση Τόρες στη βασική ενδεκάδα και εντολή του Ντελ Μπόσκε να δημιουργήσουν συνεργασίες με τους Ινιέστα, Σίλβα στα πλάγια και αν χρειαστεί έγκαιρη χρησιμοποίηση του Νάβας. Αν θα τα κάνει δεν μπορώ να είμαι σίγουρος.

Για εμένα ο τζόγος τελείωσε στα ημιτελικά. Για να έχω ένα στοιχηματικό ενδιαφέρον θα επιλέξω να πετύχει το πρώτο τέρμα ο Σίλβα, που δίνεται στο 11,00 και ο Μπαλοτέλι στο 7,00.

Καλή μας απόλαυση. Η ανάλυση του τελικού την Τρίτη στη βίβλο.