ΛΕΣΤΕΡ - ΜΙΛΓΟΥΟΛ

Ανάλυση: Και διηγώντας τα να κλαις. Μόλις μια 10ετία μετά τον ανεπανόρθωτο θρίαμβο με την κατάκτηση της Πρέμιερ, την Τρίτη το βράδυ ήρθε η ώρα του υποβιβασμού στη Λιγκ 1 για 2η φορά στα 142 χρόνια της ιστορίας της αφού έμεινε στο 2-2 με τη Χαλ. Για γερά νεύρα σε παιχνίδι έντασης, ανέτρεψε το 0-1 του 18’ (1-1/52’, 2-1/54’) ανήμπορη όμως να κρατήσει μια νίκη που θα της έδινε κάποιες ελπίδες δεχόμενη την ισοφάριση ένα 10λεπτο αργότερα. Με 2 νίκες στα 19 τελευταία δεν θα μπορούσε να περιμένει καλύτερη τύχη βέβαια, το κλίμα είναι κάτι παραπάνω από εκρηκτικό με τον κόσμο να βάλλει κατά πάντων (και μικροεπεισόδια με παίκτες) και τον Ταϊλανδό ιδιοκτήτη να ζητάει δημόσια συγγνώμη και να αναλαμβάνει την ευθύνη. Και βέβαια ο υποβιβασμός θα έχει και πολύ μεγάλες, κομβικές καλύτερα, οικονομικές συνέπειες για την συνέχεια. Ερωτηματικό βέβαια και το αν θα συνεχίσει ο Ρόουετ στον πάγκο της. Ο Ρόουετ που αντιμετωπίζει σήμερα την πρώην του (2019/23 στη Μίλγουολ).

Ανάλυση: Πάει για φινάλε all in, πέρασε με 3-1 από το Στόουκ και θα παίξει γερά τα ρέστα της για τη 2η θέση της αυτόματης ανόδου (αν και με ματς λιγότερο από την Ίπσουιτς), κάτι που στο ξεκίνημα της σεζόν πολύ λίγοι θα μπορούσαν να το φανταστούν, ακόμη και από τους φανατικότερους οπαδούς της. Εκανε εκείνο που ξέρει καλύτερα από κάθε άλλο, απλό, κυνικό και αποτελεσματικό ποδόσφαιρο χωρίς να θαμπώνει, ακόμη και όταν δέχτηκε τη μείωση (1-2/60’) με αυτογκόλ βρήκε το καθαρό μυαλό και το τέλειωσε σε ένα 10λεπτο. Αισιοδοξία και καθόλου άγχος για το τι θα συμβεί με τον Νιλ να τονίζει πως «το κλαμπ ζει τις μεγαλύτερες στιγμές του τα 25 τελευταία χρόνια και μόνο το ότι έχουμε δυο παιχνίδια για να πάρουμε την αυτόματη άνοδο αποτελεί ιστορική επιτυχία, θα το παλέψουμε κι όπου μας βγάλει». Κλείνει την σεζόν υποδεχόμενη την Όξφορντ.