ΓΑΛΛΙΑ - ΑΓΓΛΙΑ

Ανάλυση: Κατά κοινή ομολογία, ήταν η πλέον ταλαντούχα ομάδα του Μουντιάλ. Όχι, ωστόσο, τόσο… ομάδα, όσο η Ισπανία, η οποία στον ημιτελικό την «έπνιξε» με το παιχνίδι της, με αποτέλεσμα να την κερδίσει με 2-0 και να της στερήσει το δικαίωμα να διεκδικήσει τον τίτλο. Την ίδια ώρα, διαφορετικά φανταζόταν ο Ντεσάν το φινάλε του στον πάγκο των «μπλε», μιας και με αυτό το ματς (το 187ο) κλείνει το -πετυχημένο- κύκλο του στην εθνική, είτε ως παίκτης, είτε ως προπονητής (121-35-30). Αναφορικά με το τελευταίο ματς, οι Γάλλοι έδειξαν από την αρχή πως τα βρίσκουν σκούρα απέναντι στην «καλοκουρδισμένη» ισπανική «μηχανή». Ουδέποτε κατόρθωσαν να πατήσουν απειλητικά στην αντίπαλη περιοχή, με τα ατού τους να βρίσκονται περιορισμένα και σε κάκιστη βραδιά. Το 1-0 σημειώθηκε με πέναλτι του Ογιαρθάμπαλ στο 22’ (το έκανε ο Ντίνιε στον Γιαμάλ), με το 2-0 να ακολουθεί στο 58’ με τον Πόρο. Ελευθέρας για ένα βράδυ ζήτησαν οι Γάλλοι παίκτες από τον Ντεσάν, ώστε να «καθαρίσουν» το μυαλό τους. Ο τελευταίος το αρνήθηκε.

Ανάλυση: Ό,τι και να πει κανείς για την ηττοπάθεια αυτής της ομάδας θα είναι λίγο. Μια ομάδα που θα βρει κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο να αποκλειστεί πριν φτάσει στον τελικό κάποιου Παγκοσμίου Κυπέλλου. Στον ημιτελικό αντιμετώπισε την Αργεντινή, από την οποία ηττήθηκε με 2-1. Αποκλεισμός σε ένα παιχνίδι που μέχρι και τη στιγμή που ο Γκόρντον άνοιξε για λογαριασμό της το σκορ στο 55’, έδειχνε πως μπορούσε να σπάσει την όποια κατάρα και να επιστρέψει σε τελικό για πρώτη φορά μετά από 60 χρόνια. Από εκείνο το σημείο κι έκτοτε τα "έχασε" μπροστά στο φάσμα της επιτυχίας, με αποτέλεσμα να κλειστεί αδικαιολόγητα στο αμυντικό της τρίτο. Κίνηση η οποία έδωσε το δικαίωμα στην ομάδα από τη λατινική Αμερική να την σφυροκοπήσει, έως ότου γυρίσει στις καθυστερήσεις το ματς. Η Αργεντινή ισοφάρισε στο 85’ με τον Φερνάντες, ενώ ολοκλήρωσε την ανατροπή με τον Μαρτίνεθ στο 90’+2’. «Κανένας από τους παίκτες μου, αλλά και κανένας Γάλλος ποδοσφαιριστής δεν έχει όρεξη να παίξει τον συγκεκριμένο αγώνα», δήλωσε Τούχελ.