ΓΚΡΟΙΤΕΡ ΦΙΡΤ - ΠΡΟΙΣΕΝ ΜΟΥΝΣΤΕΡ

Ανάλυση: Επιθετικά ήταν καλή, αλλά άστοχη, στο Παντερμπόρν. Αμυντικά απλά απέτυχε. Και στις στατικές φάσεις στο πρώτο 45λεπτο και στη διαχείριση των αντεπιθέσεων στο δεύτερο. Αποχώρησε ηττημένη (1-2), όχι άδικα, έστω και αν από τα χαφ και μπροστά έκανε καλή δουλειά δημιουργικά. Τα μετόπισθεν, ωστόσο, δεν ανταποκρίθηκαν. Η ομάδα του Κλάινε συμπλήρωσε τέσσερις συνεχόμενες ήττες στα επίσημα παιχνίδια της, έχει πρόσφατο ρεκόρ 0-2-3 στο πρωτάθλημα, τη χειρότερη αμυντική επίδοση σε αυτό (30 γκολ παθητικό) και το τέλος της αγωνιστικής τη βρήκε να εισέρχεται στη ζώνη του υποβιβασμού. Ο τεχνικός της αδυνατεί να βρει λύση στα… δεινά της άμυνας, το ότι παραμένει στο πόστο, είναι κάτι που δεν περίμεναν πολλοί. Τώρα γυρίζει στην έδρα της όπου έχει ρεκόρ 1-1-3 και έχει δεχτεί τουλάχιστον δύο γκολ σε κάθε εμφάνιση. Μόνο στην πρεμιέρα νίκησε (3-2) την Ντινάμο Δρέσδης, έκτοτε αγνοεί τη χαρά της νίκης. Νομίζω πως η αναμέτρηση αποτελεί «τελικό» παραμονής για τον προπονητή της. 

Ανάλυση: Νίκη θέλησης πήρε στη φιλοξενία της Χόλσταϊν Κιέλου. Βρέθηκε να χάνει στην πρώτη απειλή για τα καρέ της, δεν σκόραρε (δοκάρι) στη δική της ευκαιρία, και γενικά, είχε θέμα στο να δημιουργήσει απέναντι σε κλειστή άμυνα. Ένα (αυστηρό) πέναλτι της έδωσε την ισοφάριση (60’), το παιχνίδι έγινε λίγο πιο ανοιχτό, και σε αυτό το στιλ κατάφερε να φανεί πιο εύστοχη ώστε να κερδίσει με 2-1. Παρά τις αρκετές απουσίες της, για δεύτερη σερί αγωνιστική, η ομάδα του Αλεξάντερ Έντε επιχείρησε ξανά να μείνει πιστή στον τρόπο παιχνιδιού της. Στο Μαγδεβούργο ήταν άστοχη (0-2), με το Κίελο όχι. Έτσι, γύρισε στις νίκες στο πρωτάθλημα, παρέμεινε κοντά στη μέση της βαθμολογίας, και παραμένει από τις ομάδες που τις περισσότερες φορές, μας προσφέρει διασκεδαστικά παιχνίδια. Λίγο… παραπάνω όταν παίζει εκτός έδρας. Εκεί έχει πιο πολλές ατέλειες αμυντικά, αλλά και πιο έντονη δράση (συνήθως) επιθετικά. Στο 1-0-4 είναι το σχετικό ρεκόρ της, τρεις σερί ήττες έχει με ελάχιστο δύο γκολ παθητικό.