Καλημέρα σε όλες κι όλους. Από την ώρα που ο Αρσέν Βενγκέρ έχει μετατραπεί σε εμπνευστή αλλαγών για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο, η «κούτρα» του έχει κατεβάσει διάφορες ιδέες. Ο στόχος τους είναι πάντα ένας. Η αμερικανοποίηση του ποδοσφαίρου. Το θέαμα που θα φέρει υψηλότερα τηλεοπτικά συμβόλαια, περισσότερους φιλάθλους με πατατάκια, χοτ ντογκ, μπίρες, αναψυκτικά και κινητά τηλέφωνα στα χέρια στην εξέδρα. Προσωπικά είμαι του στρατοπέδου που λέει ο Θεός να μας φυλάει από το να γίνει το ποδόσφαιρο ΝΒΑ, αλλά την τάση, την προσπάθεια, του να πάει προς τα εκεί, την βλέπω.
Μια μικρή ζήλια
Σε καλή απόδοση, θα πόνταρα πως χθες το βράδυ ο Αλσατός δάκρυσε από χαρά. Αυτό το 5-4 του ημιτελικού που παρακολουθήσαμε είναι ακριβώς αυτό που επιθυμούν τα μαρκετινίστικα κεφαλιά της FIFA. Συνέβη, βεβαίως, σε παιχνίδι της UEFA, οπότε μία ζήλια θα την ένιωσαν, αλλά στην τελική, δεν πειράζει. Η επιθυμία της FIFA είναι να βλέπουμε παγκοσμίως, πολύ πιο συχνά, ό,τι χθες στο Παρίσι.
Πώς το είδαμε στον τελικό του προηγούμενου Παγκοσμίου Κυπέλλου; Αυτό, ένα πράγμα. Κι όποιος κακός άνθρωπος πει, μα δεν είχαμε καλές άμυνες, θα καταδικαστεί στο πυρ το εξώτερο. Θα υποχρεωθεί, επίσης, να περάσει το υπόλοιπο της εγκόσμιας και της μεταθανάτιας ζωής του παρέα με τον σύγχρονο πρύτανη Ζοσέ Μουρίνιο και τα επόμενα προπονητικά «παιδιά» αυτού. Θα βλέπει εφόρου ζωής παιχνίδια που θα έχουν λήξει με 0-0 ή με 1-0.
Στο κάτω, κάτω, το είπε και ο Τζόναθαν Τα, χθες. Είναι σαν να χάσαμε με 0-1. Και τι έγινε που ήταν 4-5 το σκορ; Για την ουσία της πρόκρισης μετράει η διαφορά, όχι το όσα φάμε και όσα βάλουμε. Ναι, Ιωνάθαν μου, κερδίστε με 7-5 στο δεύτερο παιχνίδι και όλα καλά. Αλλά ας μην ξεφεύγω, το κεντρικό πρόσωπο του κειμένου είναι ο Αρσέν Βενγκέρ. Που μπορεί να δακρύσει ξανά απόψε, παρακολουθώντας την παλιά αγάπη του, την Άρσεναλ, και την Ατλέτικο Μαδρίτης, να μην κάνουν όσα έκαναν οι χθεσινές δύο ημι-φιναλίστ του Τσάμπιονς Λιγκ.
Ο μικρός τελικός
Παρεμπιπτόντως, μιας και είναι της μοδός αυτές τις ημέρες και τα πλέι οφ της Γιούρολιγκ, αν είχαμε Final Four στο Τσάμπιονς Λιγκ, τον τελικό τον είδαμε χθες. Αυτό που θα δούμε απόψε (λογικά) θα είναι ο μικρός τελικός. Κατανοείτε, υποθέτω τι εννοώ. Όλοι εκτιμώ ότι φαντάζεστε πως ο αποψινός ημιτελικός είναι πιθανό να έχει τόση σχέση με τον χθεσινό, όση εγώ με τα εξαψήφια ποσά τραπεζικών λογαριασμών. Καμία. Η άτιμη η ζωή, και οι κανόνες επιβίωσης σε αυτή, με έχουν φέρει, όμως, στη θέση του να πρέπει να καταθέσω ιδέα πονταρίσματος από αυτό το παιχνίδι, ώστε να βγάλω τα (εργασιακά) προς το ζην μου.
Καλά κρασιά. Με απόλυτη ειλικρίνεια σημειώνω πως ουδεμία έμπνευση έχω για το παιχνίδι. Ούτε είμαι της λογικής πως επειδή είχα φάρδος χθες και βγήκε η επιλογή, θα έχω και σήμερα. Στην τύχη την έκανα την επιλογή αυτή τη φορά, δεν κατάφερα να πιαστώ από κάπου. Κοίταξα, κλασσικά, και τον διαιτητή, ούτε αυτός με ενέπνευσε. Καλό παιδί και ωραίο παλικάρι ο Μάκελι, αλλά το καλύτερο στοίχημα σχετικά με αυτόν μπορεί να είναι μόνο το πόσα γραμμάρια ζελέ χρησιμοποιεί για το αψεγάδιαστο μαλλί. Μπαρδόν Ολλανδέ μου, αλλά εδώ «δουλεύαμε» κάποτε την (κοτζάμ) εθνική Ιταλίας για το πόσο ρεύμα καίνε τα πιστολάκια στα αποδυτήρια, σε εσένα θα σταματούσαμε; Όσοι πάντως εκτός από την μπάλα αγαπάτε και το μπάσκετ, τσεκάρετε την 🏀STXPLAY Προσφορά* με 70 Μπασκετικά Δώρα* χωρίς κατάθεση*
Καλές εμπνεύσεις να έχετε.
Πρόταση πονταρίσματος
